Mi Mała - Życie Papieża
Życie Papieża
Ludzie są jak ptaki.
Wolni od wszystkiego.
Lecz jest jeden człowiek,
Który nie ma tego.
Nazywa się Papież Jan Paweł II
A tak naprawdę Karol Wojtyła.
Jego prymicja już się odbyła,
A nad nim lampa się świeciła.
Gdy wszedł na szczyt zielonego pagórka
Wypatrzył coś, co go w przyszłości czeka.
A co to było nie wiedział nikt,
Prócz Ojca Pio, który szedł razem z nim.
Pomocną dłoń podali sobie,
Znając swoją wspólną drogę.
Przeszedł góry, lasy, pola
I naucza nas jednego: trzeba kochać Boga.
Ludzie są jak ptaki.
Wolni od wszystkiego.
Lecz jest jeden człowiek,
Który nie ma tego.
Nazywa się Papież Jan Paweł II
A tak naprawdę Karol Wojtyła.
Jego prymicja już się odbyła,
A nad nim lampa się świeciła.
Gdy wszedł na szczyt zielonego pagórka
Wypatrzył coś, co go w przyszłości czeka.
A co to było nie wiedział nikt,
Prócz Ojca Pio, który szedł razem z nim.
Pomocną dłoń podali sobie,
Znając swoją wspólną drogę.
Przeszedł góry, lasy, pola
I naucza nas jednego: trzeba kochać Boga.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
papież, życie, wędrówki
papież, życie, wędrówki