Oman Krzysiek - Życia Kres
Czy to prawda? , czy to ma sens?
Że życia w kródce nadejdzie kres,
Że odejdę z tąd , tak jak inni odchodzą,
Tak ja zostanę sam w samotności pogrążony,
W ciemności życia ułożony ,
Lecz i sam tu zostanę.
Zawsze taki sam pozostanę,
Bo taki już życia dziwny los ,
Będąc samemu , czy z kimś,
Zostanę tym , kim chciał bym na zawsze już być,
" Pozostać sobą i tylko sobą być"
Że życia w kródce nadejdzie kres,
Że odejdę z tąd , tak jak inni odchodzą,
Tak ja zostanę sam w samotności pogrążony,
W ciemności życia ułożony ,
Lecz i sam tu zostanę.
Zawsze taki sam pozostanę,
Bo taki już życia dziwny los ,
Będąc samemu , czy z kimś,
Zostanę tym , kim chciał bym na zawsze już być,
" Pozostać sobą i tylko sobą być"
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
życie, kres, ciemność
życie, kres, ciemność
Pozostałe wiersze autora:
Człowiek i Niebo
Gdy Stoję
Gdy Zauroczenie Zawodzi
Miłość Nie Poczciwa
Miłość Wieczna
Nie Zawsze
O To Ja Stanąłem
Odpowiedź Jedna
Piękno Wieczne
Smutek Nadszedł
Smutkiem Się Dławię
Świat Nie Znany
To Czego Pragnę
To Wszystko
W Głuchej Ciszy
W Świetle Dnia
W Tym Dniu
Wyznanie
Życia Kres
Człowiek i Niebo
Gdy Stoję
Gdy Zauroczenie Zawodzi
Miłość Nie Poczciwa
Miłość Wieczna
Nie Zawsze
O To Ja Stanąłem
Odpowiedź Jedna
Piękno Wieczne
Smutek Nadszedł
Smutkiem Się Dławię
Świat Nie Znany
To Czego Pragnę
To Wszystko
W Głuchej Ciszy
W Świetle Dnia
W Tym Dniu
Wyznanie
Życia Kres