Kowalik Jakub - Zrozum mnie
Zabijam zarodki własnych uczuć,
których innym okazać nie umiem.
Smucę się wraz z porankiem,
pragnę umrzeć wraz z zachodem słońca
Czy nikt mnie nie rozumie?
Staram się być sobą
żyć dla innych,
dawać więcej niż brać,
ale nikogo to nie obchodzi
Czy nikt mnie nie rozumie?
Mój ból rodzi się w pustce
i tam też zginie,
samotność to przyjaciel
czy tego chcę czy nie
Czy nikt mnie nie rozumie?
których innym okazać nie umiem.
Smucę się wraz z porankiem,
pragnę umrzeć wraz z zachodem słońca
Czy nikt mnie nie rozumie?
Staram się być sobą
żyć dla innych,
dawać więcej niż brać,
ale nikogo to nie obchodzi
Czy nikt mnie nie rozumie?
Mój ból rodzi się w pustce
i tam też zginie,
samotność to przyjaciel
czy tego chcę czy nie
Czy nikt mnie nie rozumie?
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
Pozostałe wiersze autora:
* * * [Gdy spojrzysz w otchłań szarości]
A może...
Bądź przeklęty
Ciemność
Cmentarz
Co noc
Często
Człowiek z kamienia
Dla K
Gdy patrzę ...
Ignorujesz mnie!
Iscariota
Kres
Księżyc
Liryk żałosny (Samotnicy)
Melodia duszy
Mędrcy
Ogród w moim umyśle
Ona nie istnieje
Ostatni list do ciebie
Prawda
Rozumiem cię
Spokojny krzyk rozpaczy
Trzymaj się z daleka (od życia)
Ty możesz zapomnieć, lecz...
W
W mroku poznania
Wizja
Zrozum mnie
* * * [Gdy spojrzysz w otchłań szarości]
A może...
Bądź przeklęty
Ciemność
Cmentarz
Co noc
Często
Człowiek z kamienia
Dla K
Gdy patrzę ...
Ignorujesz mnie!
Iscariota
Kres
Księżyc
Liryk żałosny (Samotnicy)
Melodia duszy
Mędrcy
Ogród w moim umyśle
Ona nie istnieje
Ostatni list do ciebie
Prawda
Rozumiem cię
Spokojny krzyk rozpaczy
Trzymaj się z daleka (od życia)
Ty możesz zapomnieć, lecz...
W
W mroku poznania
Wizja
Zrozum mnie