Nalewajko Izabela - Zostaw mnie!
Pozwól mi spać i o tym zapomnieć!
Mojego spokoju to już koniec!
Jutro wstanę rano
I przecież nie tak być miało...
Życie to szkoła i każdy tu się uczyć musi...
To wszystko zaczyna mnie już dusić!
Nie chcę o tym mysleć bez przerwy...
Wyczerpuje mi się siła,już koniec rezerwy...
Zostaw mnie w spokoju proszę,
Bo nie wiem czy ten ciężar uniosę...
Nie mogę już się uśmiechać...
Ten stan rzeczy,umysłu muszę zaniechać!
Chcę już z tego miejsca w życiu odjechać!
Ta sytuacja jest uciążliwa...
Zostaw mnie w spokoju,bez Ciebie jestem szczęśliwa!
Mojego spokoju to już koniec!
Jutro wstanę rano
I przecież nie tak być miało...
Życie to szkoła i każdy tu się uczyć musi...
To wszystko zaczyna mnie już dusić!
Nie chcę o tym mysleć bez przerwy...
Wyczerpuje mi się siła,już koniec rezerwy...
Zostaw mnie w spokoju proszę,
Bo nie wiem czy ten ciężar uniosę...
Nie mogę już się uśmiechać...
Ten stan rzeczy,umysłu muszę zaniechać!
Chcę już z tego miejsca w życiu odjechać!
Ta sytuacja jest uciążliwa...
Zostaw mnie w spokoju,bez Ciebie jestem szczęśliwa!
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
zwątpienie,uczucia,smutek,determinacja,pragnienia
zwątpienie,uczucia,smutek,determinacja,pragnienia