wiersze-poezja.info

 

Baudelaire Charles Pierre - Zniszczenie

Miotający się ciągle demon mnie okala
I płynie wokół, wiatru nieuchwytnym drżeniem,
Połykam go i czuję, jak płuca mi spala
I napełnia je wiecznym, zbrodniczym pragnieniem.

Niekiedy, mej miłości dla sztuki świadomy,
Przybiera kształt kobiety, pełnej cudnych czarów,
I podszeptem zwodniczym obłudnik kryjomy
Przyzwyczaja me usta do wstrętnych wywarów.

I daleko ode mnie już Boga źrenice!
On wiedzie złamanego znużeniem w granice,
Gdzie nudów kraj się ciągnie pusty, niezbadany,

I rzuca w oczy moje, pełne przerażenia,
Splamione brudem szaty, ropiące się rany
I narzędzia skrwawione dzikiego zniszczenia.
Kategoria:
Poezja obca
Tagi tego wiersza:
kwiaty, zła, zniszczenie
Biuro Rachunkowe druk wielkoformatowy kredyty przez telefon Odżywki OLIMP wymiana linków stałych adwokat serwery cs 1.6 . jobcentreplus Atrakcyjni
pozycjonowanie firmy | długopisy warszawa | Wierszyki | Miasto soczewek kontaktowych | dzwonki real-music lg | poradnik do języka xhtml | Depresja | Darmowe gry online | uczucia | Marketing Sieciowy, MLM Akuna | logo firmowe | Forum Komputerowe | Projektowanie laboratoriów | Maluch | Dj Warszawa
gry hobbyhuren pozycjonowanie stron Projekty Domów piłka