Paniczko Mariusz - zagubiony raj
Smutek wypełnia życia mojego sens
i codziennie spadam w przepaść...i codziennie to wiem
Smutek obciął mi skrzydła, bym nie mógł lecieć w dal
zazdrość powiedziała, że nie będzie więcej nas
Pomiędzy ludźmi stoję jedyny jako stracony
na każdej ulicy przestają bić mi dzwony
I nie wiem co to szczęście, co to prawdziwy sen
codzienne ataki depresji...inaczej wiem
Jesień nadeszła tak szybko znów
i nie wiem co mam myśleć, jakich używać słów
Teraz w moim sercu ciągły deszcz
codziennie czuję to samo...więc
Więc wszystko co jest dobre i co jest złe
uderzy wprost we mnie- i zostanę ja...i tylko mój cień.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
zagubiony raj
zagubiony raj