wiersze-poezja.info

 

Wcisło Łukasz - Zagubiony

Zagubiony

Jesteś,- Sam nie wiesz, co tu robisz?
W obcym, nieznanym Ci Świecie,
Błąkasz się, czegoś szukając,
Wciąż chodzisz....

Jesteś jak zagubione dziecko,
Jedząc ciastka i pijąc mleczko,
I patrzysz jak ludzie się śpieszą,
Widzisz jak dzieci się cieszą.

Świat taki sam jak Mój-, lecz inny,
Tak, to prawdziwa iluzja trójwymiarowa,
Więc czego się boisz?
Co Cię zawstydza i kto Cię peszy?
Strach?- Że mocno na nogach stoisz?
Że w czy życiu patrzeć się nie boisz?...

Idziesz drogą i zatrzymujesz się stale,
Stoisz przy drogowskazie,
Patrzysz, ale?
Nie możesz się zdecydować,
Na wybór drogi:

1 przez las -pełna przestrogi,
2 to pustynia, co kaleczy nogi,
3 wodnista pełna trwogi.

Jest też i 4, ukryta w oddali,
Ta, z której pozostali się śmiali,
Była za prosta, więc ją omijali,
Gdyż tak naprawdę,
Ujrzeć jej nie zdołali.

Kraśnik-31.VII.02r.

Kategoria:
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
Życie
Biuro Rachunkowe Odżywki OLIMP kredyty przez telefon tusze,tonery imprezy plenerowe
Fotele Kosmetyczne | mieszkania w warszawie | Położenie hotelu | Agroturystyka Sudety | Profesjonal