wiersze-poezja.info

 

Nocuń Tomasz - Wśród szumów

Szumią potężne wichry
Głębie krzyczą oceanów
Drzewa mordowane śpiewają
Światła dniem uciekają;

Człowiek zawładnął światem
- Dzisiaj Eboli jest bratem,
Siebie nie zna wcale
Przez życie pędzi w cwale...

Świat - niby potęgą - umysłu
Życie ludzkie krwawo rozdziera
I chlubi się sceptycyzmem
- Prawdą wciąż poniewiera...

Widziały oczy - człowieka
Młodego, zbuntowanego;
Widziały oczy - człowieka
Z chaosu, co ucieka,

A usta jego wśród szumów
Jak zorzy półblask widniały
Potokiem słów spokojnych
Treścią wśród gwiazd jaśniały:

Jam młody, a uczon doświadczeniem milionów
Odkryłem w Tobie moc świecie,
Odkryłem pośród chaosu
Wśród fałszu silnego głosu

Odkryłem coś niezwykłego,
Coś prostego i oczywistego;
Odkryłem - mówię ci - świecie,
Iż nie ma potęgi większej

W wielowymiarowym wszechświecie
Nad miłość piękną i czystą
Nad tę, co daje wolność i uśmiech
Nad miłość łzą przejrzystą;

Rzecz to niesamowita,
Nie wiem czy przez umysł pojęta,
Lecz wiem, że mądrość
Z miłości jest poczęta.

Przyjmij tę wiedzę świecie
Szukaj jej dróg przejrzystych,
Ucz się od nowa i buduj
Świat lepszy - już bez nienawiści... 04.2003 r.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
życie, miłość
Biuro Rachunkowe Odżywki OLIMP kredyty przez telefon tusze,tonery imprezy plenerowe
netia | schody ruchome | Travel revievs | last minute oferty | wycieczki szkolne