Krzempek Anna - współczesny człowiek
WSPÓCZESNY CZŁOWIEK
-pokoleniu X
Nienaruszone budowle
Drogi jak dawniej
Kwiaty te same przez tysiąclecia
Słońce i niebo bez zmian
Świat się nie zmienia,
zewnętrznie nie!
Tylko ludzie jacyś tacy...
Nie ci sami...
Wewnętrzne dno!
Poraszka!
Hańba dla przodków!
Hańba dla przyszłych pokoleń!
Po co człowiek,
Jeśli te stworzenia można określić takim mianem
Pielęgnują w sobie ten chwast,
Po co pielęgnuje zło?
Bez echa,
Bez odpowiedzi
-szkoda!
-pokoleniu X
Nienaruszone budowle
Drogi jak dawniej
Kwiaty te same przez tysiąclecia
Słońce i niebo bez zmian
Świat się nie zmienia,
zewnętrznie nie!
Tylko ludzie jacyś tacy...
Nie ci sami...
Wewnętrzne dno!
Poraszka!
Hańba dla przodków!
Hańba dla przyszłych pokoleń!
Po co człowiek,
Jeśli te stworzenia można określić takim mianem
Pielęgnują w sobie ten chwast,
Po co pielęgnuje zło?
Bez echa,
Bez odpowiedzi
-szkoda!
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
filozofia, pokolenie x, pustaka
filozofia, pokolenie x, pustaka
Pozostałe wiersze autora:
bez celu
dla niej będę żyć...
drewnojady
dziwak-ja
idee
matka
rodzice
współczesny człowiek
bez celu
dla niej będę żyć...
drewnojady
dziwak-ja
idee
matka
rodzice
współczesny człowiek