wiersze-poezja.info

 

Staff Leopold - Wir

Krew gna nas w szał! Rzuć wiosła! Na głębokie wody
Łódź nas zagnała! Nie broń się błagań próżnicą!
Prośba dla tej topieli zbyt płytką kotwicą!
Zdradził cię wróg twój boski: czas twej urody!

Rozbić się musisz! Piękność wodzi otchłaniami...
Usta twe, jeśli milczą, to tylko kochaniem...
Usta twe myśleć zdolne jeno całowaniem...
Piękność niebezpieczeństwem jest... A myśmy sami...

Duszę pełną całunków masz nie narodzonych,
Co w twej piersi o ciepły marmur łona twego,
Jak ptaki, skrzydłem biją... Puść je! Niech wybiegną!
Jak pszczoły miód mi zbiorą z twych ust rozchylonych.

Tyś piękna! Na nic wiosła! Dzierżysz je z nawyku...
Ręce twe przeciw wirom - to lilie najwiotsze...
Biały lęk twój w sen pada błogiego zaniku...
Pójdź w uścisk! Łódź twa pędzi w rozbicie najsłodsze!
Kategoria:
Poezja polska
Tagi tego wiersza:
odrzucenie, uczucia, strach, uczucie, odrzucenie
Biuro Rachunkowe druk wielkoformatowy kredyty przez telefon Odżywki OLIMP wymiana linków stałych torebki spływy kajakowe Polish for foreigners Hotel Theo oak furniture
ogrodzenia kute | Szafki sterownicze | Wyniki Sportowe na Żywo | lekcje tańca | stres | kurs html | BearShare | Apteka internetowa | zaklady sportowe | Biuro rachunkowe warszawa | glabek94 | Aparaty cyfrowe | dieta | Zabawki | Linki w treści
angielski callan warszawa talks Forum o Sony Ericsson Kosmetyki pozycjonowanie pozycjonowanie strony przeprowadzki Drukarnia Poznań