wiersze-poezja.info

 

Baudelaire Charles Pierre - Wesoły Zmarły

W tłustej, pełnej ślimaków głębi czarnoziemu
Sam dla siebie wykopię rów obszerny w miarę,
Jak rekin w morzu drzemie, zasnę w zapomnieniu
Wyciągnąwszy swobodnie swoje kości stare.

Kpię sobie z testamentów, gardzę grobowcami;
Miast pokornie świat błagać o jedną łzę małą,
Żywy - wolałby, raczej zmówić się z krukami,
By zleciały się szarpać me plugawe ciało.

Czerwie! Bez ócz i uszu czarne przyjacioły,
Zbliża się do was zmarły wolny i wesoły!
Wam zaś, synowie śmietnisk, myśliciele marni,

Niechaj zniknięcie moje sumień nie poruszy;
Powiedzcie mi, czy jeszcze są jakie męczarnie
Dla martwego wśród martwych zezwłoku bez duszy!
Kategoria:
Poezja obca
Tagi tego wiersza:
kwiaty, zła, wesoły, zmarły
Biuro Rachunkowe druk wielkoformatowy kredyty przez telefon Odżywki OLIMP wymiana linków stałych Hotel Golden View Hotel Montemar Beach interpelacje9 cracovia catering
transport koparek | akwarium roślinne | kurs salsy w warszawie | pozycjonowanie | krzesła tapicerowane | notariusze wrocław | Commercial Union | Meble laboratoryjne | biuro | Darmowe Opisy GG | Wieże | upominki | nieruchomości elbląg | Forum Programy | podręczniki szkolne
deska catering rynny oferty pracy credit europe Nauka jazdy Warszawa wieczor panienski Meble