wiersze-poezja.info

 

Markiewicz Łukasz - Umierała i wołała do nich

Umierała i wołała do nich.
Że ich kocha, że by jej przebaczyli ,
Za jej bezmyślność za błędy życiowe,
Umierała i wołała do nich.

Umierała i wołała do nich.
Wołała życie, które ją opuszcza,
Wolała przyjaciół; wszystkich których znała,
Wołała wspomnienia, które odeszły i nie chcą powrócić,

Noc zimna na dworze, niebo bez gwiazd, bez księżyca,
W malutkim okienku światełko się pali,
Za oknem w pokoju dziewczynka na łóżeczku leży,
Jej twarz jest blada jej oczy już śmierć widzą,

Umierała i wołała do nich.
A, oni stali w koło łóżeczka, ich twarze kamienne,
Nikt nie trzymał jej rąk nikt jej nie przytulał,
Nikt nie pocałował jej na dobranoc, ich twarze kamienne,

Umierała i wołała do nich (...)

Kategoria:
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
śmierć, ból, cierpienie, życie
Biuro Rachunkowe druk wielkoformatowy kredyty przez telefon Odżywki OLIMP wymiana linków stałych meble black red white życzenia Uroda bandy inwestycje w Egiptcie
Filmy DVD | IVONA - głos Eric | Muzyka | Audi TTS | nauka jazdy warszawa | Kredyty konsolidacyjne | tanie komputery | Darmowe mp3 | akcja charytatywna | Cieszyn | Marketing Sieciowy, MLM Akuna | Aleksandryt | kredyty inwestycyjne | upominki | avast!
Gry ofe projekty stron Wartościowy ubieranki book apartment in Paris adopcja webdesign