Manowski Zbyszek - Ucieczka
Jest coś czego pojąć nie potrafię
coś co trawi mnie od środka
dlaczego się tym tak bardzo trapię
gdy historia moja zbyt krótka
by powiedzieć co dziś czuję
co prowadzi do afonii,
zgiełku, fałszu i agonii
gdy mą twarz przed światem kryję
gdy strach gnębi, kąsa skronie
prowadź mnie po przez lądy
morza, łąki, piękne sady
biegnijmy niczym galopujące konie
bom już wrak nade wraki
już mnie słońca promień razi
szukam wciąż jakiejś draki
czy mój płomień ktoś, kiedyś ugasi...
coś co trawi mnie od środka
dlaczego się tym tak bardzo trapię
gdy historia moja zbyt krótka
by powiedzieć co dziś czuję
co prowadzi do afonii,
zgiełku, fałszu i agonii
gdy mą twarz przed światem kryję
gdy strach gnębi, kąsa skronie
prowadź mnie po przez lądy
morza, łąki, piękne sady
biegnijmy niczym galopujące konie
bom już wrak nade wraki
już mnie słońca promień razi
szukam wciąż jakiejś draki
czy mój płomień ktoś, kiedyś ugasi...
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
żal, ucieczka
żal, ucieczka