wiersze-poezja.info

 

Graczyk Karol - Tłumu wiatr.

Życie odchodzi z wiatrem,
Ostatnia chwila radości.
Niespodziewanie upadam na ziemię,
Puszka Pandory otwierana nienawiścią
Jest tylko chwilą niepojętą.

Życie odchodzi z radością,
Chęcią kolejnego tchnienia,
Odchodzi w rytm muzyki
Zszarganego sumienia.

Krzyk kołaczący ku bramom wieczności
Podniósł dumnie czoło.
Oni nie interesowali się wiatrem,
Lecz gdy ucichł stworzyli tłum.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
wiatr, człowiek
Biuro Rachunkowe Odżywki OLIMP kredyty przez telefon tusze,tonery imprezy plenerowe
Urząd skarbowy w pruszkowie | Wiersze | Lek na chorobę Alzheimera | Opisy gg | Agroturystyka Sudety