Wijas Rafał - Tęsknota (RW)
Moja miłość wciąż płonie,
Niczym znicz na tej płycie nagrobnej,
Z tęsknotą przeogromną -
Rozświetlając ciemną rozpacz.
Nie będę już łkał ni szlochał,
Wylewał łzy cierpienia - na próżno.
Nie słyszysz mnie - nie chcesz.
Beze mnie - bez miłości prawdziwej,
Zginiesz w tym świecie piekielnym.
Żegnaj Kochana ...
I tak powrócisz,
W myślach i w nadziei,
Że może kiedyś ...
Niczym znicz na tej płycie nagrobnej,
Z tęsknotą przeogromną -
Rozświetlając ciemną rozpacz.
Nie będę już łkał ni szlochał,
Wylewał łzy cierpienia - na próżno.
Nie słyszysz mnie - nie chcesz.
Beze mnie - bez miłości prawdziwej,
Zginiesz w tym świecie piekielnym.
Żegnaj Kochana ...
I tak powrócisz,
W myślach i w nadziei,
Że może kiedyś ...
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
tesknota, pragnienia, zycie, milosc, sens, przeznaczenie, pustka, samotnosc, rozstanie, wyznanie
tesknota, pragnienia, zycie, milosc, sens, przeznaczenie, pustka, samotnosc, rozstanie, wyznanie
Pozostałe wiersze autora:
Bez tytułu (RW)
Dla Catherinne ... szczęścia mojego
Kolejna modlitwa
Niespodziewanie
O pisaniu
Odwieczna zagadka (RW)
Podświadomość (RW)
Pragnienia (RW)
Pustka (RW)
Rafaelada
Rozstanie (RW)
Samotność powracająca
Tęsknota (RW)
W pociągu do przeznaczenia
Warszawa smutna
Wyznanie (RW)
Bez tytułu (RW)
Dla Catherinne ... szczęścia mojego
Kolejna modlitwa
Niespodziewanie
O pisaniu
Odwieczna zagadka (RW)
Podświadomość (RW)
Pragnienia (RW)
Pustka (RW)
Rafaelada
Rozstanie (RW)
Samotność powracająca
Tęsknota (RW)
W pociągu do przeznaczenia
Warszawa smutna
Wyznanie (RW)