bluerose - teatr życia
Co dzień ten sam spektakl
sztuka ludzkich serc i uczuć
krwawym życiem naznaczona
w teatrze cieni wciąż grana
co dzień tragedia i komedia
wciąż przeplatana
dziś ktoś zginie na tej scenie
tutaj umrze czyjaś dusza
kto dziś maskę zrzuci
i do głębi własnych myśli wpadnie
by się błąkać już do końca
w zapomnieniu uczuć
w pustych cieniach
wśród tych masek szukać siebie
gdzie odnaleźć prawdę
jak zatracić tą iluzję
w pajęczynie słów odnaleźć życie
i zapomnieć wszystkie kłamstwa
i odnaleźć każdą chwilę
w rzeczywistej głębi uczuć
poznać czyjąś duszę
i posiadać już na zawsze
jego ciało i duszę całą
w blasku świecy dojrzeć twarz
i w tym świetle poznać szczęście
spojrzeć choć raz na świat
przez prawdy zwierciadło
poukładać je odnaleźć każdą część
i zatrzymać czas zatrzymać wiatr
sztuka ludzkich serc i uczuć
krwawym życiem naznaczona
w teatrze cieni wciąż grana
co dzień tragedia i komedia
wciąż przeplatana
dziś ktoś zginie na tej scenie
tutaj umrze czyjaś dusza
kto dziś maskę zrzuci
i do głębi własnych myśli wpadnie
by się błąkać już do końca
w zapomnieniu uczuć
w pustych cieniach
wśród tych masek szukać siebie
gdzie odnaleźć prawdę
jak zatracić tą iluzję
w pajęczynie słów odnaleźć życie
i zapomnieć wszystkie kłamstwa
i odnaleźć każdą chwilę
w rzeczywistej głębi uczuć
poznać czyjąś duszę
i posiadać już na zawsze
jego ciało i duszę całą
w blasku świecy dojrzeć twarz
i w tym świetle poznać szczęście
spojrzeć choć raz na świat
przez prawdy zwierciadło
poukładać je odnaleźć każdą część
i zatrzymać czas zatrzymać wiatr
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
życie
życie