Krzewina Daria - Teatr 2
Nade mną ołowiane, złe chmury
Ktoś krzyczy coś z oddali.
Nie rozumiem
Tego świata
Bólu który trwa
Nic nie jest proste.
Nic się nie udaje.
Wszystko zmierza krętymi ścieżkami do bez-celu
Nie potrafię was zrozumieć.
I tylko chłód i samotność
Przypomina mi że wciąż trwam.
W butelce pełnej niezrozumienia
Ktoś krzyczy coś z oddali.
Nie rozumiem
Tego świata
Bólu który trwa
Nic nie jest proste.
Nic się nie udaje.
Wszystko zmierza krętymi ścieżkami do bez-celu
Nie potrafię was zrozumieć.
I tylko chłód i samotność
Przypomina mi że wciąż trwam.
W butelce pełnej niezrozumienia
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
niezrozumienie chmury krzyk ból samotność
niezrozumienie chmury krzyk ból samotność