Grzegorz - Spójrz dalej
Chciałbym by mi dusza pięknego poranka,
Zagrała na harfie obraz mej melodii.
Na tle niczego, tak prostego tła,
Smutki małe, jak małe trawy źdźbła.
By wszystkie usta w pieśni tej,
Nie wymawiały słów postaci złej.
A na błękicie bez braku szarości,
Starcy tak młodzi bez znaku starości.
By kwiaty kwitły dalej bez ostów,
A motyl, motylem już od początku.
By kolce róży nic nie znaczyły,
A złości w sercu więcej nie ryły.
I gdy ciemności zaświecą gwiazdami
I gdy odkryjesz, co już za nami,
Że choć nadzieje są tylko snami,
A harfa ta, strun już nie posiada,
Spójrz dalej i zbadaj, co rozum nie zbada.
Zagrała na harfie obraz mej melodii.
Na tle niczego, tak prostego tła,
Smutki małe, jak małe trawy źdźbła.
By wszystkie usta w pieśni tej,
Nie wymawiały słów postaci złej.
A na błękicie bez braku szarości,
Starcy tak młodzi bez znaku starości.
By kwiaty kwitły dalej bez ostów,
A motyl, motylem już od początku.
By kolce róży nic nie znaczyły,
A złości w sercu więcej nie ryły.
I gdy ciemności zaświecą gwiazdami
I gdy odkryjesz, co już za nami,
Że choć nadzieje są tylko snami,
A harfa ta, strun już nie posiada,
Spójrz dalej i zbadaj, co rozum nie zbada.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza: