wiersze-poezja.info

 

Baudelaire Charles Pierre - Spleen II

Kiedy niebo, jak ciężka z ołowiu pokrywa,
Miażdży umysł złej nudzie wydany na łup,
Gdy spoza chmur zasłony szare światło spływa,
Światło dnia smutniejszego niźli nocy grób;

Kiedy ziemia w wilgotne zmienia się więzienie,
Skąd ucieka nadzieja, ten płochliwy stwór,
Jak nietoperz, gdy głową tłukąc o sklepienie,
Rozbija się bezradnie o spleśniały mur;

Gdy deszcz robi ze świata olbrzymi kryminał
I kraty naśladują gęstwę wodnych smug,
I w mym mózgu swe lepkie sieci porozpinał
Lud oślizgłych pająków - najwstrętniejszy wróg;

Dzwony nagle z wściekłością dziką się rozdzwonią,
Śląc do nieba rozpaczą szalejący głos
Jak duchy potępieńców, co od światła stronią
I nocami się skarżą na swój straszny los.

A w duszy mej pogrzeby bez orkiestr się wloką,
W martwej ciszy - nadziei tylko słychać jęk,
Na łbie zaś mym schylonym, w triumfie wysoko,
Czarny sztandar zatyka groźny tyran - Lęk.
Kategoria:
Poezja obca
Tagi tego wiersza:
kwiaty, zła, spleen
drifting, drift, palenie gumy Klimatyzatory Śląski Klub Kyokushin Karate HIV profilaktyka Tuptuś - motywy MyBB 1.4 Organizacja ślubów szkoły policealne Oray Multimedia hotel mistral mare narty last minute
biuro | dzwonki true tone | Zus katowice | nocleg warszawa | fryzury | Blaty laboratoryjne | Sklep komputerowy | Producent skarpet | Działki | Netia | nieruchomości gorzów | nauka jazdy warszawa | Pisanie Prac Licencjackich | Wypożyczalnia samochodów | Tekstunie na N
sprzątanie Sprzedaź mieszkań Marmury TnT TorrenT - Polski katalog torrentów webdesign Dzwonki samsung GRY ONLINE