Banaszkiewicz Tomasz - Samotność ???
Samotność ???
Jestem inny, inny niż wszyscy inni.
Inny różnością i tożsamością
samego siebie. Niczym Sęp wątły,
niebaczny w swym rozdwojeniu.
Chciałbym tak wiele, lecz tyleż się lękam,
Własnej nicości, czy obecności
tylu osób we mnie pokonać się nie da.
Samemu zwyciężyć nie sposób.
A przecież samotny nie jestem,
Jest nas wiele w mym ciele
ciągle ta walka, trwa we mnie zawsze.
MY potrzebuję jednego uśmiechu.
MY potrzebuję jednej osoby.
Twojej radości, oraz miłości
muszę Twej zaznać, by stać się jednym.
Samemu zwyciężyć nie sposób.
Proszę cię, pomóż mi stać się jednakim.
Jednym, tak myślę, że na umyśle
zdrowym chcę być. Tylko mi pomóż,
bo z Twoja pomocą, wszystko się uda.
Wtulaj nas wszystkich w jedną osobę.
Tylko bliskości Twojej miłości
uspokajają burzę. Pomóż mi. Proszę.
Samemu zwyciężyć nie sposób.
Jestem inny, inny niż wszyscy inni.
Inny różnością i tożsamością
samego siebie. Niczym Sęp wątły,
niebaczny w swym rozdwojeniu.
Chciałbym tak wiele, lecz tyleż się lękam,
Własnej nicości, czy obecności
tylu osób we mnie pokonać się nie da.
Samemu zwyciężyć nie sposób.
A przecież samotny nie jestem,
Jest nas wiele w mym ciele
ciągle ta walka, trwa we mnie zawsze.
MY potrzebuję jednego uśmiechu.
MY potrzebuję jednej osoby.
Twojej radości, oraz miłości
muszę Twej zaznać, by stać się jednym.
Samemu zwyciężyć nie sposób.
Proszę cię, pomóż mi stać się jednakim.
Jednym, tak myślę, że na umyśle
zdrowym chcę być. Tylko mi pomóż,
bo z Twoja pomocą, wszystko się uda.
Wtulaj nas wszystkich w jedną osobę.
Tylko bliskości Twojej miłości
uspokajają burzę. Pomóż mi. Proszę.
Samemu zwyciężyć nie sposób.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
samotność inny inność ciało potrzeba rozdwojenie zwycięztwo jedność niepewność przerażenie
samotność inny inność ciało potrzeba rozdwojenie zwycięztwo jedność niepewność przerażenie