Wijas Rafał - Rozstanie (RW)
Spotkałem wiatr,
Ten sam.
Poznałem go.
Prześmiewca słów końca,
Ważnych słów -
Tak bezwiewnie wyrzucanych.
Kolejna próba sił.
Oko w oko ze swoim strachem,
I pytaniem,
Czy potrafię bez Ciebie,
Samotnie z tym ciężarem -
Żyć ?
Zaśmiał się głośno,
Mocniej dmuchając.
Lecz przestał.
Zrozumiał nietakt.
Zamilkł na wieki.
Ten sam.
Poznałem go.
Prześmiewca słów końca,
Ważnych słów -
Tak bezwiewnie wyrzucanych.
Kolejna próba sił.
Oko w oko ze swoim strachem,
I pytaniem,
Czy potrafię bez Ciebie,
Samotnie z tym ciężarem -
Żyć ?
Zaśmiał się głośno,
Mocniej dmuchając.
Lecz przestał.
Zrozumiał nietakt.
Zamilkł na wieki.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
zycie, milosc, sens, przeznaczenie, pustka, samotnosc, rozstanie
zycie, milosc, sens, przeznaczenie, pustka, samotnosc, rozstanie
Pozostałe wiersze autora:
Bez tytułu (RW)
Dla Catherinne ... szczęścia mojego
Kolejna modlitwa
Niespodziewanie
O pisaniu
Odwieczna zagadka (RW)
Podświadomość (RW)
Pragnienia (RW)
Pustka (RW)
Rafaelada
Rozstanie (RW)
Samotność powracająca
Tęsknota (RW)
W pociągu do przeznaczenia
Warszawa smutna
Wyznanie (RW)
Bez tytułu (RW)
Dla Catherinne ... szczęścia mojego
Kolejna modlitwa
Niespodziewanie
O pisaniu
Odwieczna zagadka (RW)
Podświadomość (RW)
Pragnienia (RW)
Pustka (RW)
Rafaelada
Rozstanie (RW)
Samotność powracająca
Tęsknota (RW)
W pociągu do przeznaczenia
Warszawa smutna
Wyznanie (RW)