wiersze-poezja.info

 

Front Magdalena - Ptaki

Z gracją płynąc po niebie, kreślą miliony wzorów,
muskają delikatnie drzew powabne korony
a świat pod skrzydła rozpostarte w objęcia biorą.
Niczym feniksy wyłaniają się majestatycznie
z gruzów [powstałe świetlane narody].

Na ziemi bose dzieci biegną przestraszone;
- Uciekaj Janek, uciekaj! To żelazny ptak leci!

W srebrzystym deszczu pocałunków rozbrzmiewają
pioruny [plączą się w namiętnym uniesieniu].
Echo krzyczy z dezaprobatą na cztery świata strony
a księżyc oświetla dumnie swym blaskiem
kaskady czerwieni, gorzko płynące
w wartkich strumieniach nowopowstałego Edenu.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
ptaki, ból, cierpienie, strach, wojna, bitwa
Biuro Rachunkowe Odżywki OLIMP kredyty przez telefon tusze,tonery imprezy plenerowe
Komputery sklep | grunty | stacje paliw | Opisy gg | kosmetyki samochodowe lublin