Paniczko Mariusz - przy kominku
W zaciszu swym domowym
rozpalam ogień dwojga serc
I choć Ciebie nie ma koło mnie
to ja wierzę, że tak kiedyś stanie się.
Przyjdziesz cała zmoknięta
a ja podaruję ciepło Ci
Zaśniesz zmęczona w ramionach-
w taką noc jedynie Ty.
Nim świateł blask zabłyśnie
nim świt obudzi Cię
będziesz śniła razem ze mną
przy kominku ciepłych serc.
Do końca już tak szczerze
czy to radość, czy to łzy
ogień w nas palić się będzie
na zawsze w sercach tlić.
rozpalam ogień dwojga serc
I choć Ciebie nie ma koło mnie
to ja wierzę, że tak kiedyś stanie się.
Przyjdziesz cała zmoknięta
a ja podaruję ciepło Ci
Zaśniesz zmęczona w ramionach-
w taką noc jedynie Ty.
Nim świateł blask zabłyśnie
nim świt obudzi Cię
będziesz śniła razem ze mną
przy kominku ciepłych serc.
Do końca już tak szczerze
czy to radość, czy to łzy
ogień w nas palić się będzie
na zawsze w sercach tlić.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
kominek
kominek