Jaworska Wioletta - Powołanie
***
w szeleście wykrochmalonego habitu
mieszka jakiś ptak
skrzydłami wzbija się wciąż
do nieznanego
unosi z sobą
tajemnicę powołania
i ucieka mi od lat
w klasztorze wszystko
osnute jest mgłą tajemnicy
spowite w czerń buntu
i biel pokory
uderza panująca tam cisza
kontemplacja
i wibrujący śpiew łacińskich słów
siostro już wiem
skąd w tobie tyle
pogody ducha i radości
tylko ten krzyż odpowiedzialności
przeraża mnie
i wzbudza podziw
styczeń 1991r.(Samaria-klasztor)
w szeleście wykrochmalonego habitu
mieszka jakiś ptak
skrzydłami wzbija się wciąż
do nieznanego
unosi z sobą
tajemnicę powołania
i ucieka mi od lat
w klasztorze wszystko
osnute jest mgłą tajemnicy
spowite w czerń buntu
i biel pokory
uderza panująca tam cisza
kontemplacja
i wibrujący śpiew łacińskich słów
siostro już wiem
skąd w tobie tyle
pogody ducha i radości
tylko ten krzyż odpowiedzialności
przeraża mnie
i wzbudza podziw
styczeń 1991r.(Samaria-klasztor)
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
habit,powołanie,tajemnica,cisza
habit,powołanie,tajemnica,cisza
Pozostałe wiersze autora:
Boże...
czas
niebo
poezja
Powołanie
Pożegnanie
Samozagłada
Sumienie
suwerenność
Wiśnia
Boże...
czas
niebo
poezja
Powołanie
Pożegnanie
Samozagłada
Sumienie
suwerenność
Wiśnia