Goethe Johann Wolfgang - Piękna noc
Porzuciłem chatki ściany,
Gdzie najmilsza moja mieszka:
Las tu ciemny, mgłą owiany,
Tłumi krok zarosła ścieżka.
Księżyc patrzy poprzez chmurę,
Zefir mu podaje skrzydła,
Brzozy przesyłają w górę
Najwonniejsze doń kadzidła.
Jak rozkosznie teraz czuję
Chłód, co zmysły me ożywia,
Jak ta cicha noc czaruje
I mą duszę uszczęśliwia.
Lecz oddałbym, mogę przysiąc,
Choćby to groziło zgubą,
Takich pięknych nocy tysiąc
Za noc jedną z moją lubą.
Gdzie najmilsza moja mieszka:
Las tu ciemny, mgłą owiany,
Tłumi krok zarosła ścieżka.
Księżyc patrzy poprzez chmurę,
Zefir mu podaje skrzydła,
Brzozy przesyłają w górę
Najwonniejsze doń kadzidła.
Jak rozkosznie teraz czuję
Chłód, co zmysły me ożywia,
Jak ta cicha noc czaruje
I mą duszę uszczęśliwia.
Lecz oddałbym, mogę przysiąc,
Choćby to groziło zgubą,
Takich pięknych nocy tysiąc
Za noc jedną z moją lubą.
Kategoria:
Poezja obca
Poezja obca
Tagi tego wiersza:
miłość, romantyzm, dusza, uczucia, miłość
miłość, romantyzm, dusza, uczucia, miłość
Pozostałe wiersze autora:
Bliskość ukochanego
Do oddalonej
Kochająca pisze
List zakochanej
Piękna noc
Powitanie i rozłąka
Wtóry list zakochanej
Wyznanie
Zdrada
Bliskość ukochanego
Do oddalonej
Kochająca pisze
List zakochanej
Piękna noc
Powitanie i rozłąka
Wtóry list zakochanej
Wyznanie
Zdrada