wiersze-poezja.info

 

lampion - Ostatni Przyjacielu

los nosił czerwone korale
jej ciało rozmazane na mej ręce
widzisz nie mnie
chcę wiecej

swiatło co gaśnie
wyrwany klawisz w dłoni
obdarty wiatr zamiast szat
alabastrowy rytm
na korzeniach na cierpieniach
znaczy ślad

nuta dosadna
spadła i rozbila mnie
rozbity tonę i cieszę sie
i przyniosłem cukierki
i nie obchodzi już mnie
że sa krowy

słońce nie wschodzi
słońce nie zachodzi
w domu bez ścian
drabina i sznur
więc kim jestem

ubrany w cegły
słonce na ramieniu
pijany Jezus w więzieniu
czeka na swój swiat
od miliona lat

Kategoria:
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
Biuro Rachunkowe Odżywki OLIMP kredyty przez telefon tusze,tonery imprezy plenerowe
Us gdańsk | upload zdjęć | halluksy | Hatha-joga | uroda