Luchowska-Kuna Zofia - * * * [Odeszłaś]
Odeszłaś
światłowłosa dziewczyno
i czerwiec po Tobie
szybko dopalił swe dni
tak jakby śpieszył się
że nie nadąży za twoimi
bezszelestnymi stopami
Odeszłaś
róża więdła
kobieta jak lewkonia mdlała
Odeszłaś
i lato położyło po Tobie
swoją głowę
las pokłonił się z daleka i płynął
w żałobnym orszaku
szli ludzie ze wsi
rzeką
woda wystapiła z brzegów
i biegła boso
rwąc ziemie na strzepy
ale Ty już Odeszłaś
światłowłosa dziewczyno
i czerwiec po Tobie
szybko dopalił swe dni
tak jakby śpieszył się
że nie nadąży za twoimi
bezszelestnymi stopami
Odeszłaś
róża więdła
kobieta jak lewkonia mdlała
Odeszłaś
i lato położyło po Tobie
swoją głowę
las pokłonił się z daleka i płynął
w żałobnym orszaku
szli ludzie ze wsi
rzeką
woda wystapiła z brzegów
i biegła boso
rwąc ziemie na strzepy
ale Ty już Odeszłaś
Kategoria:
Poezja polska
Poezja polska
Tagi tego wiersza:
rozdzielenie, wspólnota, romantyzm, uczucia, dusza
rozdzielenie, wspólnota, romantyzm, uczucia, dusza