wiersze-poezja.info

 

Patrycja - Odchłań

Stoję nad przepaścią patrze w dół widzę nicość a mimo to radość ogarnia moje serce chce skoczyć unieść się ponad proch ziemi i zatańczyć beztrosko ostatni taniec
Kto nigdy nie zaznał uczucia lekkości ten nigdy nie doceni jego wartości ten kto nie stoi nad przepaścią będzie się bał że spadnie tan kto widział odchłań bez końca pożądajej
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
Pozostałe wiersze autora:
Odchłań
Biuro Rachunkowe Odżywki OLIMP kredyty przez telefon tusze,tonery imprezy plenerowe
STS | Urzad skarbowy w radomiu | dentysta rzeszów | Średni poradnik | usługi hydrauliczne warszawa