Pleśniak Henryk - Nieborowska Ziemia
Nieborowska ziemio,
Co nas żywisz swymi plonami,
Porośnięta na wzgórzach i dolinach,
Lasami i łąkami.
Tyleż pokoleń zrodziłaś,
Z łona matczynego.
Synów i córek,
Dla świata wielkiego.
Swym krajobrazem,
Dla poety,
Jesteś natchnieniem,
Dla przybysza,
Łaknącego wspaniałych widoków,
Jesteś pożywieniem.
Wiosną pachną twe pola,
Kwiatami o niebiańskich kolorach.
Latem zboża łany,
Klimat wiejski ukochany.
Co nas żywisz swymi plonami,
Porośnięta na wzgórzach i dolinach,
Lasami i łąkami.
Tyleż pokoleń zrodziłaś,
Z łona matczynego.
Synów i córek,
Dla świata wielkiego.
Swym krajobrazem,
Dla poety,
Jesteś natchnieniem,
Dla przybysza,
Łaknącego wspaniałych widoków,
Jesteś pożywieniem.
Wiosną pachną twe pola,
Kwiatami o niebiańskich kolorach.
Latem zboża łany,
Klimat wiejski ukochany.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
ziemia ojczysta
ziemia ojczysta
Pozostałe wiersze autora:
A za oknem zima
Drobne ogłoszenia
Dzięcioł
Leśny zimowy spacer
Nieborowska Ziemia
Owoce
A za oknem zima
Drobne ogłoszenia
Dzięcioł
Leśny zimowy spacer
Nieborowska Ziemia
Owoce