wiersze-poezja.info

 

grześlak marcin - niebo kroplą rzęsistą płacze..

Niebo kroplą rzęsistą płacze.
Szare, ciemne, rozmyte jakby.
Ogniem żalu rozpalone
Do jasnego błysku czerwoności.
Niebo głową świata będące,
Ostoją jego grafitowego spokoju.
Wszystkich stron świata,
Ostoją dumy,
Zawiści i honoru,
Miłości i tęsknoty,
Żalu i głupoty.
Płacze, wciąż płacze,
Z żalu tylko patrzy,
Co ziemi robi.
Opuchnięte samotnością nieba oczęta,
Gonią wzrokiem za kroplami.
Po skroni zwilżonej,
Jedna za drugą,
Ciągną niżej i niżej,
Aż spłyną i spadną
W niższe partie.
Zaleją miasta, zaleją wsie,
Zatopią smutki w smutku łzie.
Kałuż jeziora pochłonął wszystko.
Samochody i żale,
Ludzi i ich smutne serca.
Wszystko pod wodą się znajdzie,
Wszyscy niech toną w smutku szlamie.
Raźniej mi będzie.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
życie
Biuro Rachunkowe Odżywki OLIMP kredyty przez telefon tusze,tonery imprezy plenerowe
Us gdańsk | upload zdjęć | Teledyski | sztuka | Filtry hydrauliczne