Weronika Katarzyna - nie mam nic
NIE MAM NIC...
Nie mam nic...
...oprócz rąk, zdolnych do pracy
...oprócz nóg, które chcą maszerować ku Tobie
...oprócz głosu, który woła do Ciebie:
"Przyjdź Panie!"
I przychodzisz, w mrokach nocy,
okryty gwiezdnym płaszczem.
Przychodzisz...
...kładziesz rękę na moim ramieniu,
...dotykasz mych włosów,
...całujesz w policzek.
Już nic nas nie rozdzieli,
ta chwila nigdy nie przeminie...
Ale! Czyżbym się myliła?!
Daleko, na horyzoncie wstaje nowy dzień.
budzi się słońce...
Twój płaszcz blednie w promieniach poranka,
z każdym pianiem koguta,
rozmywasz się w porannej mgle
Dobiega mnie głos mamy...
krzyczy coś do mnie...
biegnę...
Gdy wracam, Ciebie już nie ma.
W pokoju pozostała tylko jedna
mała gwiazdka, zgubiona z Twojego
płaszcza...
Może kiedyś po nią powrócisz?
Wtedy znów zawołam do Ciebie:
>>Przyjdź Panie, bo nic nie mam!
Nie mam nic...
...oprócz rąk, zdolnych do pracy
...oprócz nóg, które chcą maszerować ku Tobie
...oprócz głosu, który woła do Ciebie:
"Przyjdź Panie!"
I przychodzisz, w mrokach nocy,
okryty gwiezdnym płaszczem.
Przychodzisz...
...kładziesz rękę na moim ramieniu,
...dotykasz mych włosów,
...całujesz w policzek.
Już nic nas nie rozdzieli,
ta chwila nigdy nie przeminie...
Ale! Czyżbym się myliła?!
Daleko, na horyzoncie wstaje nowy dzień.
budzi się słońce...
Twój płaszcz blednie w promieniach poranka,
z każdym pianiem koguta,
rozmywasz się w porannej mgle
Dobiega mnie głos mamy...
krzyczy coś do mnie...
biegnę...
Gdy wracam, Ciebie już nie ma.
W pokoju pozostała tylko jedna
mała gwiazdka, zgubiona z Twojego
płaszcza...
Może kiedyś po nią powrócisz?
Wtedy znów zawołam do Ciebie:
>>Przyjdź Panie, bo nic nie mam!
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
przyjdź
przyjdź