wiersze-poezja.info

 

Staff Leopold - Na ruinie



Woda wiedziała więcej o nas niż my sami
Że to ostatnia nasza schadzka pod drzewami
Wysokimi nad rzeką która w wolnym biegu fal
Odbijała postacie na brzegu
Siedzące w ostatniego słonca bladym błysku
Na chwastami obrosłymi świątynie zwalisku
W głębokim bezprzeczuciu słuchaliśmy w ciszy
Szumu drzew,w którym dusza zadumana słyszy
Za czym tęskni jak w chmurach płynących wysoko
Wszystkcih kształtów dopatrzy się marzące oko
Lecz woda znała przyszłość jawiąc nam rozlewne
Odbicia nasze zmienne i chwili niepewne
Zwierciedląc usta nasze w swej ciemnej głebinie
Złączone w pocałucnku pierwszym - na ruinie.


--
Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl
Kategoria:
Poezja polska
Tagi tego wiersza:
Biuro Rachunkowe druk wielkoformatowy kredyty przez telefon Odżywki OLIMP wymiana linków stałych opisowania gg Wyłączniki prądowe diety Site puik report tłumacz rosyjskiego
Oprogramowanie | darmowa muza | nieruchomości Warszawa | opisy na gadu-gadu | Chiny chcą powalczyć z Intelem | Systemy wymiany linków | milioner | Dentysta Lublin | reklama w internecie | Życzenia | Programista Php | wypadanie włosów | nocleg warszawa | sklep | Darmowe gry online
dom weselny wakacje okna Hotele Przeworsk odzyskiwanie danych Warszawa słownik polsko francuski