Szpikowski Mateusz MAT - Mur
Nieszczęśliwy człowieku , zrobiłeś to.
Spójrz na dzieło swojej duszy.
Tak to prawda , zbudowałeś go.
Nikt i nic go nie rozkruszy.
Większy jest od tego z Chin
i od tego który był w Berlinie.
Nie odkupisz już swych win.
To uczucie już nie minie.
Twój ojciec nauczył cię murować,
a przemoc dała ci cegły.
Można tylko tak rokować:
twe marzenia w gruzach legły.
Bardzo dokładnie go zbudowałeś,
po to aby nikt nie mógł go zniszczyć.
Lecz jednak się opamiętałeś.
Poniżyłeś się , bo chciałeś się wywyższyć.
Teraz w chwili nadziei ostatniej ,
weź młot zwany odwagą i miłością.
Nabierz sił i mocy i w twej desperacji
rozwal te cegły , zniszcz je.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
samotność , depresja
samotność , depresja