wiersze-poezja.info

 

Such Paula - Ludzie śniegu

Świecie! Czemuś taki okrutny?
Czemuś taki brutalny i nieodgadniony?
Kulo ziemska! Czemu w swojej okrągłości masz tyle kątów,
W których dzieci Twoje skulone płaczą?
Ziemio! Skoroś taka chętna do rodzenia życia, czemuś tylu z nas zmusiła do samobójstwa?
Czemuż to nazywają Cię padołem łez,
Skoro widok Twój z kosmosu dech zapiera a oczy jaśnieją na to piękno niebiesko- zielone?
Świecie! Czemuś taki dwulicowy?
Czemu najpierw po głowach głaszczesz a potem resztki nadzieji odbierasz?
Świecie! Błagając o litość, klękamy przy trumnach naszych serc.
Świecie! Skomlimy miłość, o każdą jej choćby gorzką kroplę!
Świecie! Pozwól promiennym czyimś oczom ogrzać nas- ludzi śniegu!

Kategoria:
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
świat, okrucieństwo, cierpienie
Biuro Rachunkowe Odżywki OLIMP kredyty przez telefon tusze,tonery imprezy plenerowe
Bielizna sklep internetowy | Skype | hotele zieleniec | Piłka Nożna Live | opisy do gg