Twardowski Robert - Krzyk potępionych
Przyjazny zmierzch roztacza krąg
Nie widać mnie, zza pustych ksiąg
Zero prawdy w nich
Sam fałsz
Cichy krzyk
Budzi strach
Uśmiechnij się, już noc
Naciągnij na głowę koc
Popatrz w mrok
Spokojny tak
Samotność boli
Boli niczym śmierć
Chowasz głowę w piach!
Chowasz głowę w piach!
Nie widać mnie, zza pustych ksiąg
Zero prawdy w nich
Sam fałsz
Cichy krzyk
Budzi strach
Uśmiechnij się, już noc
Naciągnij na głowę koc
Popatrz w mrok
Spokojny tak
Samotność boli
Boli niczym śmierć
Chowasz głowę w piach!
Chowasz głowę w piach!
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
stracona miłość, smmutek, żal, strach, śmierć
stracona miłość, smmutek, żal, strach, śmierć
Pozostałe wiersze autora:
Bractwo sprawiedliwych
Coś we mnie płacze
Czasem
Deszczowa noc
Dotyk Anioła
Gwiazda w mroku
Kawa i papieros
Kobieta i Wino
Koszmar
Królestwo wilka
Krzyk potępionych
Kto tak jak ja?
Miłość to śmierć
Mrok
Niedojrzały diabeł
Niedziela
Nienawidzę
Noc
Opętana chata
Ostatnie słowo skazańca
Ostatnie wspomnienie z przeszłości
Pech
Pieśń o żeglarzu
Piwo
Przejście
Rzecz o optymizmie
Stary Dąb
Taniec śmierci
Ty
W ruinach starego zamku
Zapłakane niebo
Znów poszedłem w zapomnienie
Życie
Bractwo sprawiedliwych
Coś we mnie płacze
Czasem
Deszczowa noc
Dotyk Anioła
Gwiazda w mroku
Kawa i papieros
Kobieta i Wino
Koszmar
Królestwo wilka
Krzyk potępionych
Kto tak jak ja?
Miłość to śmierć
Mrok
Niedojrzały diabeł
Niedziela
Nienawidzę
Noc
Opętana chata
Ostatnie słowo skazańca
Ostatnie wspomnienie z przeszłości
Pech
Pieśń o żeglarzu
Piwo
Przejście
Rzecz o optymizmie
Stary Dąb
Taniec śmierci
Ty
W ruinach starego zamku
Zapłakane niebo
Znów poszedłem w zapomnienie
Życie