Yennefer - Krzyczę
Krzyczę dźwięku nie wydając,
Płaczę wcale łez nie roniąc.
Po pomoc wyciągam ręce,
Która nigdy nie nadejdzie.
Zatracam się we wspomnieniach
O tych dawno minionych dniach,
Gdy życie miało sens, jeszcze
Było dla mnie dużo prostsze.
Szczęściu udało się uciec,
Bo zapomniałam jej zakryć -
Małej dziurki w drzwiach świata,
Który widziałam tylko ja.
Nie chcę już teraz odchodzić,
Ale nie mogę tutaj żyć.
Bez nadziei spadam w dół
Całą sobą zgięta w pół.
Płaczę wcale łez nie roniąc.
Po pomoc wyciągam ręce,
Która nigdy nie nadejdzie.
Zatracam się we wspomnieniach
O tych dawno minionych dniach,
Gdy życie miało sens, jeszcze
Było dla mnie dużo prostsze.
Szczęściu udało się uciec,
Bo zapomniałam jej zakryć -
Małej dziurki w drzwiach świata,
Który widziałam tylko ja.
Nie chcę już teraz odchodzić,
Ale nie mogę tutaj żyć.
Bez nadziei spadam w dół
Całą sobą zgięta w pół.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
Krzyk, płacz, świat, sens, wspomnienia, nadzieja, spadanie
Krzyk, płacz, świat, sens, wspomnienia, nadzieja, spadanie