Trzewik Karolina - Kropelka
Siedzę przy oknie i oglądam
spływające po szybie krople.
Pada deszcz, a ja czuję się
jak jedna z milion malutkich kropelek-
sama nie mogę nic zrobić,
ale gdy będzie nas więcej...
Wtedy zacznie padać,
a ludzie schowani za parasolami
poczują naszą potęgę.
Boją się deszczu.
Głupcy.
spływające po szybie krople.
Pada deszcz, a ja czuję się
jak jedna z milion malutkich kropelek-
sama nie mogę nic zrobić,
ale gdy będzie nas więcej...
Wtedy zacznie padać,
a ludzie schowani za parasolami
poczują naszą potęgę.
Boją się deszczu.
Głupcy.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
Deszcz
Deszcz