Smorawski Janusz - korzeń chwastu
Jest ja,które żyć nie umie
kochać nie potrafi
ja które gdzieś w mroku otchłani
gdzie nikt nie dotrze,
pod oknem obojętności
tkwi niczym korzeń chwastu.
Jest ja
umie
w trzewia kopnąć leżącego
ja ślepy,głuchy,bezmyslny egoista
narcystyczny kwiat swojej samotności,
schizofreniczny sęp,
co powolutku rwie na strzępy życie
po to by zamęczyć swą egzystencję,
nic nie widzi poza sobą
dziś uwalnia siebie
ekwilibrystycznie miotając skroś
pętli z ciała na rurze w piwnicy przewieszonego
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
samobójstwo
samobójstwo