Portugalski Dionizy - * * * [Jest mąż taki, niewiasto przecudnej postaci,]
Jest mąż taki, niewiasto przecudnej postaci,
co dla ciebie z miłości pewnie życie straci;
dowiedz się, kto tak cię kocha uparcie:
to ja, pani moja.
Znam kogoś, co śmierć niedaleką czuje,
już słyszy kroki, gdy ku niemu sunie;
spójrz nań i wspomnij, wspomnij o nim czule:
to ja, pani moja.
Wiem o kimś, śmierci bliskim, a to miłość czyi,
wyzwól go z więzów, niech przez cię nie ginie,
zwróć nań oczy, pamiętaj, że on dla cię żyje:
to ja, pani moja.
co dla ciebie z miłości pewnie życie straci;
dowiedz się, kto tak cię kocha uparcie:
to ja, pani moja.
Znam kogoś, co śmierć niedaleką czuje,
już słyszy kroki, gdy ku niemu sunie;
spójrz nań i wspomnij, wspomnij o nim czule:
to ja, pani moja.
Wiem o kimś, śmierci bliskim, a to miłość czyi,
wyzwól go z więzów, niech przez cię nie ginie,
zwróć nań oczy, pamiętaj, że on dla cię żyje:
to ja, pani moja.
Kategoria:
Poezja polska
Poezja polska
Tagi tego wiersza:
strach, odrzucenie, kochanie, uczucia, uczucie
strach, odrzucenie, kochanie, uczucia, uczucie