wiersze-poezja.info

 

Baudelaire Charles Pierre - Ideał

Nie, nigdy tych piękności winietkowych roje,
Wytwory schorowanej, wynędzniałej ery,
Z nóżkami do ciżemek, z twarzą bladej cery -
Nie zadowolą serca takiego jak moje.

Niech Gavarni, ten malarz istot z chorym ciałem,
Weźmie swoich suchotnic szczebiotliwe stada!
Nie dla mnie z tego grona żadna róża blada,
Żadna się z mym nie zrówna krwawy ideałem.

Otchłani mego serca, ciebie trzeba, ciebie,
Lady Makbet, kobieto z potęgą zbrodniczą,
Śnie Eschyla zrodzony na północnej glebie,

Lub ciebie, Nocy, córo Michała Anioła,
Co śpisz w milczeniu świętym z twarzą tajemniczą,
Kutą rylcem genialnym, u tytanów czoła!
Kategoria:
Poezja obca
Tagi tego wiersza:
kwiaty, zła, ideał
Kredyty kredyt hipoteczny Artykuły Cyk doradztwo finansowe biura podróży Zdrowie Byle nie o miłości - Anna Maria Jopek porównanie kredytów militaria free forum
Nieruchomości Poznań | Meble łazienkowe | tanie komputery | dentysta rzeszów | reklama nowy sącz | Profesjonal | nieruchomosci zagranica | Dysk twardy | konferencje mazury | autozłom | wypożyczalnia maszyn budowlany | Oprogramowanie dla firm | Seriale telewizyjne | opisy gg | suknie ślubne
gry flash Reklama w internecie wypikowa zasiłek branze obuwie damskie bydgoszcz