wiersze-poezja.info

	WprowadŸ wyszukiwane hasła Przeœlij formularz wyszukiwania
	Web wiersze-poezja.info

Gałczyński Konstanty Ildefons (1905-1953), polski wybitny poeta. 1914-1918 przebywał wraz z rodzicami w Moskwie, ucząc się w polskiej szkole. Pierwszy utwór ogłosił w 1923. Studiował dorywczo filologię angielską i klasyczną na Uniwersytecie Warszawskim. Członek stowarzyszony grupy poetyckiej Kwadryga, współpracował także ze związanym ze Skamandrem, Cyrulikiem Warszawskim.

1931-1933 w Berlinie w charakterze referenta kulturalnego polskiego konsulatu. Od 1934 w Wilnie, następnie przeniósł się do podwarszawskiego Anina, podejmując 1936 współpracę z tygodnikiem Prosto z mostu.

W trakcie udziału w kampanii wrześniowej dostał się do niewoli i do końca wojny przebywał w obozie dla jeńców w Altengrabow. Po wyzwoleniu we Francji, Belgii i Włoszech. 1946 powrócił do kraju i osiadł w Krakowie, współpracując m.in. z Przekrojem i kabaretem Siedem Kotów. Następnie przez krótki czas w Szczecinie, na koniec znów w Warszawie.

Debiutował poetycko-satyryczną powieścią poetycką Porfirion Osiełek czyli Klub Świętokradców (1929), rozpoczynając nurt groteski w swojej twórczości. Współistniał w niej typ poety-cygana nie stroniącego od wesołej błazenady z podszytym autoironią głosicielem katastrofizmu, np. w poemacie Koniec świata. Wizje świętego Ildefonsa czyli Satyra na Wszechświat (1929) - z licznymi aluzjami do aktualnej sytuacji politycznej w Polsce.

Głośny poemat Bal u Salomona (1931) ukazuje sprzeczności ówczesnego świata przy pomocy nadrealistycznego obrazowania. W okresie współpracy z radykalnie prawicowym Prosto z mostu staje po stronie tzw. prostego człowieka, przedstawiciela lumpenproletariatu i drobnomieszczaństwa, któremu przeciwstawiał oportunistycznego inteligenta, obiekt jego kpin w dalszej twórczości.

Wiersze satyryczne, skierowane przeciwko rządom sanacji, jak Skumbrie w tomacie. Utwory poetyckie (1937) przyniosły mu w rok później znaczącą nagrodę literacką.

W okresie wojny napisał szereg wierszy patriotycznych, np. Pieśń o żołnierzach Westerplatte. Ogromną popularność zyskał mu m.in. zbiór Zaczarowana dorożka (1948). W 1945 rozpoczął pisanie cyklu dialogowanych miniatur Zielona Gęś w typie humoru absurdalnego, publikowanych na łamach Przekroju, podobnie jak felietony Listy z fiołkiem (1946-1950). Częściowo uległ naciskowi socrealizmu

Pod koniec życia sławił trwałe wartości sztuki i rolę artysty w poematach Niobe (1951) i Wit Stwosz (1952), a także w cyklu dziesięciu Pieśni (1953). Autor licznych utworów satyrycznych, powieści, sztuk teatralnych, tekstów piosenek, słuchowisk radiowych, utworów dla dzieci i przekładów. Dzieła (tom 1-5, 1957-1960 i 1979), Wybór poezji w serii Biblioteki Narodowej (1967).

start autorzy wiersze kategorie kontakt

2007-08 C wszelkie prawa zastrzżone
Polityka prywatności