Hemmerling Dawid - dziewiąte błogosławieństwo
w kałamarzu
atrament, krew, łzy
walczą o panowanie,
zanurzam strusie pióro
z zaostrzoną stalówką,
na poszarzałej kartce
z przypalonym rogiem
przez ogień samotności
kreślę machinalnie słowa
błogosławieni, którzy...
cierpią prześladowanie zakochanego serca
w imię szczęścia, jej szczęścia
atrament, krew, łzy
walczą o panowanie,
zanurzam strusie pióro
z zaostrzoną stalówką,
na poszarzałej kartce
z przypalonym rogiem
przez ogień samotności
kreślę machinalnie słowa
błogosławieni, którzy...
cierpią prześladowanie zakochanego serca
w imię szczęścia, jej szczęścia
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
Pozostałe wiersze autora:
antysemityzm
coś się kończy, a może zaczyna
dualizm szczęścia
dziewiąte błogosławieństwo
leśna nimfa
nadzieja
poetyka
ptaki
rtęć
samotność
samotność
skarb
słona woda
spadam
spojrzenie
teatr marzeń
testament
tęsknota
wena
wiatraki
więc czekam...
winogrona
wsiadając do łodzi
wsiadając do łodzi
złoty Villon
antysemityzm
coś się kończy, a może zaczyna
dualizm szczęścia
dziewiąte błogosławieństwo
leśna nimfa
nadzieja
poetyka
ptaki
rtęć
samotność
samotność
skarb
słona woda
spadam
spojrzenie
teatr marzeń
testament
tęsknota
wena
wiatraki
więc czekam...
winogrona
wsiadając do łodzi
wsiadając do łodzi
złoty Villon