wiersze-poezja.info

 

Franczak Dawid - Drzewo i człowiek

Drzewo jest jak człowiek
Zawsze umiera i przechodzi do świata zmarłych
Drzewo ma swoich potomków tak jak człowiek
Drzewo zimą zdejmuje swój płaszcz i śpi aż do Wiosny
Lecz człowiek tylko ubiera się cieplej i żyje normalnie tak jak we wszystkie pory roku

Drzewo umie mówić tak jak my, lecz jego głos jest zaszyfrowany w postaci wiatru
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
Człowiek,Drzewo,Debiut
Pozostałe wiersze autora:
Drzewo i człowiek
koleje koleje sts rolety okienne łóżko szpitalne
Urząd skarbowy w pruszkowie | mieszkania w wałbrzychu | stacje paliw | Teledyski | Agroturystyka Sudety