Marciniak Mariusz - docenić życie
witaj świecie niepoznany,czy zadasz mi głębokie rany?
a może szczęściem obdarujesz,moje życie pomalujesz
wieloma kolorami tego świata,niech moja dusza będzie miłością bogata
co mnie na tym świecie spotka?,mam nadzieje że ta życia częsć słodka
bez cierpień i złego losu,bez żadnego bolesnego ciosu
chce żyć na tym lepszym świecie,chce być ostatni na zycia macie
bo poco tracić tak wiele dobrego,nie chce być pierwszy na mecie życia tego
lecz czas nasz jest nieunikniony,nikt nie wie kiedy wybiją jego dzwony
może złość innego człowieka ,może choroba śmiertelna nas czeka
tego nikt nie przewidzi z nas,więc korzystaj z życia bo masz je tylko raz
walcz do konca o życie swoje,wiem wiem...,ja też się śmierci boje
doceńmy zycie nasze ukochane,to jest tu tak napisane
dla najpiękniejszego anioła--Julce i Beatce
a może szczęściem obdarujesz,moje życie pomalujesz
wieloma kolorami tego świata,niech moja dusza będzie miłością bogata
co mnie na tym świecie spotka?,mam nadzieje że ta życia częsć słodka
bez cierpień i złego losu,bez żadnego bolesnego ciosu
chce żyć na tym lepszym świecie,chce być ostatni na zycia macie
bo poco tracić tak wiele dobrego,nie chce być pierwszy na mecie życia tego
lecz czas nasz jest nieunikniony,nikt nie wie kiedy wybiją jego dzwony
może złość innego człowieka ,może choroba śmiertelna nas czeka
tego nikt nie przewidzi z nas,więc korzystaj z życia bo masz je tylko raz
walcz do konca o życie swoje,wiem wiem...,ja też się śmierci boje
doceńmy zycie nasze ukochane,to jest tu tak napisane
dla najpiękniejszego anioła--Julce i Beatce
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
życie
życie