Kuraśkiewicz Marta - Dlaczego tak...
Zły czas zrobił nam figla,
a może los niełaskawy.
Spotkaliśmy się i znamy,
otwieramy dzielące nas bramy.
Chcemy trwać wiecznie,
wiemy że razem jest bezpieczniej.
Lecz martwi coś oboje nas,
to ten utracony czas.
Chciej mój Aniele mieć siłę,
uciekaj za mną tam, gdzie dzwon nie bije,
uciekaj za mną tam, gdzie nikt z niczego nie słynie,
głęboko pod ziemie suchą i czarną,
głęboko w ciemność w której duch nie ginie,
tam moja miłość i wiara jasnością nas okryje.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
przemijanie
przemijanie