Bartecki Łukasz - Deszczowe krople
w zamkniętych ulicach
miotając się po zmroku
uderzając o ściane
nagim spojrzeniem
zgniłego spokoju...
uderzające o chodnik
mleczne napisy
z mokrych ścian
czyjeś myśli...
roztargniony
jak widz kiepskiego filmu
spoglądam na kadry
nieudanej sceny
zniewolony
spojrzeniem innych ludzi
udaje pokorę
przed samym sobą...
omijam dźwięki
soczystej spuścizny
gitarowych nut
wpuszczonych nielegalnie
w uliczne dźwięki...
wielkimi kroplami
ociekają deszcze
po nas samych
w kapturze ukrytych
spojrzeniach pełnych złości
biegnąc drogami
mokrymi w żalu
prześcigać ludzi
uciekających przed łzami
biegnąc przed siebie
szukając mokrej nadziei
deszczowej siedziby
skarbów spojrzeń
serc i myśli
zauroczeni w kropelkach
ludzkiego istnienia
od spadku z chmury
do końca istnienia
uderzając w chodnik
dają odcisk życia
wniesione toastem
pod dachem...
miotając się po zmroku
uderzając o ściane
nagim spojrzeniem
zgniłego spokoju...
uderzające o chodnik
mleczne napisy
z mokrych ścian
czyjeś myśli...
roztargniony
jak widz kiepskiego filmu
spoglądam na kadry
nieudanej sceny
zniewolony
spojrzeniem innych ludzi
udaje pokorę
przed samym sobą...
omijam dźwięki
soczystej spuścizny
gitarowych nut
wpuszczonych nielegalnie
w uliczne dźwięki...
wielkimi kroplami
ociekają deszcze
po nas samych
w kapturze ukrytych
spojrzeniach pełnych złości
biegnąc drogami
mokrymi w żalu
prześcigać ludzi
uciekających przed łzami
biegnąc przed siebie
szukając mokrej nadziei
deszczowej siedziby
skarbów spojrzeń
serc i myśli
zauroczeni w kropelkach
ludzkiego istnienia
od spadku z chmury
do końca istnienia
uderzając w chodnik
dają odcisk życia
wniesione toastem
pod dachem...
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
deszcz
deszcz