wiersze-poezja.info

 

Baudelaire Charles Pierre - De Profundis Clamavi

Jedynie, ukochana, błagam twej litości
Z głębi przepaści mrocznej, gdzie serce me kona!
Wszechświat to czarny, na nim z ołowiu opona,
Tam przestrach i bluźnierstwo nurza się w ciemności.

Słońce bez żaru nad nim wznosi się pół roku,
Drugie pół roku ziemię okrywa noc czarna;
Jest to kraj bardziej nagi niż ziemia polarna;
Ni zwierza, ni zieleni, ni drzew, ni potoku!

I nie ma zgrozy większej, straszniejszej na ziemi,
Nad zimną srogość słońca z blaski lodowemi
I ową noc bezmierną wiecznego chaosu;

Zwierzętom najpodlejszym zazdroszczę więc losu,
Bo sen je w odrętwiałość bezmyślną spowija:
Tak z wrzeciona się czasu wolno nić odwija!
Kategoria:
Poezja obca
Tagi tego wiersza:
kwiaty, zła, de, profundis, clamavi
Biuro Rachunkowe druk wielkoformatowy kredyty przez telefon Odżywki OLIMP wymiana linków stałych panel ogłoszeń blizny usuwanie reklama Pozycjonowanie przenośnik
Pozycjonowanie Wrocław | Pisanie Prac Licencjackich | pomiary emisji | sklep dla karpiarzy | obwodnica | Wyniki na Żywo | Dzwonki do telefonu | grunty | mp3 | logopedia | noclegi w Bieszczadach | projekty domów letniskowych | zagęszczanie włosów | Pozycjonowanie Google | opisy
Europejskie maxisgamer.net samba nieruchomości kołobrzeg podnośniki