wiersze-poezja.info

 

Przewłocki Adam - D?b

Wielkie drzewo - d?b wspaniały
ma lat setki do?wiadczenia
Prastary d?b nie spróchniały
Ach z ludzkiego stworzenia

?mieje się, lecz czasem płacze
D?b na oczy widział własne
Jak sam człek w parku skacze
szaty przyodziewa ciasne

Też jak chłopiec zakochany
w serca i liter kształcie
zadaje dębowi rany
Poznał się na ludzkim gwałcie

Jak człowiek sieje zniszczenie
Jak jeden nie ludzki człowiek
drugiemu odbiera tchnienie
A jak minęło lat sto - wiek

pod nim zakochani siedz?
i znowu rzeĽbi? co? w korze
póĽniej jabłka razem jedz?
Twórcę drzew czcz? w pokorze.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
d?b, drzewo
Tłumaczenia Gorzów, Zielona Góra przychodnia poznań porady prawne Ubieranki internetowy sklep komputerowy TANIO
Us gdańsk | upload zdjęć | Opisy gg | bento kronen | System przechowywania ubrań