Marciniak Adrian - Dali nam obrazy
Obrazy...
I ja też swój obraz dostałem
mimo że nigdy go nie chciałem!
Co dzień kolor jego szarzał i bladł
A mnie dręczył ten niegodziwy mat
Patrząc wokół piękniejsze widywałem
I z bolącym smutkiem ciężar dźwigałem!
Obrazy!!!
Przekleństwo moje,przeklinam świat!!!
Dlaczego taki dostałem,kim był mój kat
Pływając w nienawiści,plany obmyślałem
i u kresu swej młodości,z biegiem lat
Zniszczyłem obraz,pozostał po nim ślad!
Obrazy...
Nowy obraz z zapałem rysowałem
Mym piórem nowe kontury nakreślałem,
Później farbami tajemniczą głębię mu nadałem
I tak los swój oszukałem, zmieniłem na lepsze świat...
Obrazy!!!
Wszystkie siły swe w niego włożyłem
piękniejszego od mego nigdy nie wykreślicie!
Tak zaczęło się moje nowe, długie, cudowne życie...
I ja też swój obraz dostałem
mimo że nigdy go nie chciałem!
Co dzień kolor jego szarzał i bladł
A mnie dręczył ten niegodziwy mat
Patrząc wokół piękniejsze widywałem
I z bolącym smutkiem ciężar dźwigałem!
Obrazy!!!
Przekleństwo moje,przeklinam świat!!!
Dlaczego taki dostałem,kim był mój kat
Pływając w nienawiści,plany obmyślałem
i u kresu swej młodości,z biegiem lat
Zniszczyłem obraz,pozostał po nim ślad!
Obrazy...
Nowy obraz z zapałem rysowałem
Mym piórem nowe kontury nakreślałem,
Później farbami tajemniczą głębię mu nadałem
I tak los swój oszukałem, zmieniłem na lepsze świat...
Obrazy!!!
Wszystkie siły swe w niego włożyłem
piękniejszego od mego nigdy nie wykreślicie!
Tak zaczęło się moje nowe, długie, cudowne życie...
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza: