Oman Krzysiek - Człowiek i Niebo
Niebo, wyjątkowe, niepowtarzalne jest,
Jest cudem przemijającym w raz z upływem życia.
Niebo, nigdy nie będzie już tym samym co kiedyś,
Tak jak wszystko i ono ulega zmianom.
Niebo, te z tamtych dni stało się tylko wspomnieniem.
Wspomnieniem które na zawsze tym samym pozostanie.
Niebo, z każdym kolejnym dniem bywa i jest inne,
Jak człowiek który każdego dnia rodzi się z krzykiem,
Złudnym podobieństwem do drugiego.
Czasem powierzchowność daje to porównywalne podobieństwo,
A Także i wnętrze człowieka, o którym tak często zapominamy,
Lecz Pamiętajmy iż każdy jest inny,
Czyniąc nas takich jakimi jesteśmy,
Podobnymi lecz nigdy identycznymi,
Godni wzniesień, partnerzy życia
Człowiek i Niebo.
Czasem nadchodzi czas w którym człowiek umiera oraz jego wspomnienia.
Człowiek i Niebo, każdego dnia się rodzi i każdego dnia odchodzi!!
Pozostawiając pustkę , źródło bólu, cierpień, wspomnień i trosk,
Które towarzyszą człowiekowi każdego dnia,
Każdego dnia umiera cząstka ich,
Jak cząstka umierającego społeczeństwa,
We wspomnieniach żyjąca, a w rzeczywistości nieistniejącą cząstką!
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
Niebo
Niebo
Pozostałe wiersze autora:
Człowiek i Niebo
Gdy Stoję
Gdy Zauroczenie Zawodzi
Miłość Nie Poczciwa
Miłość Wieczna
Nie Zawsze
O To Ja Stanąłem
Odpowiedź Jedna
Piękno Wieczne
Smutek Nadszedł
Smutkiem Się Dławię
Świat Nie Znany
To Czego Pragnę
To Wszystko
W Głuchej Ciszy
W Świetle Dnia
W Tym Dniu
Wyznanie
Życia Kres
Człowiek i Niebo
Gdy Stoję
Gdy Zauroczenie Zawodzi
Miłość Nie Poczciwa
Miłość Wieczna
Nie Zawsze
O To Ja Stanąłem
Odpowiedź Jedna
Piękno Wieczne
Smutek Nadszedł
Smutkiem Się Dławię
Świat Nie Znany
To Czego Pragnę
To Wszystko
W Głuchej Ciszy
W Świetle Dnia
W Tym Dniu
Wyznanie
Życia Kres